Strona główna -> S P M
         IMIENINY:
 Na cysterskim szlaku po raz kolejny...2015-09-27  

W tegorocznym VIII Rajdzie Rowerowym Śladami Cystersów brała udział wyjątkowo liczna grupa – 41 uczestników.

Wyruszyliśmy w sobotę o godz.7.00, aby ok. godz. 11 dotrzeć do Jeleniej Góry. Zwiedziliśmy tam kościół pw. Św. Jana Chrzciciela, będący częścią klasztornego kompleksu cystersów. Część gmachu zajmują oo Pijarzy, resztę stanowią pomieszczenia gospodarcze Uzdrowiska Cieplice. Pierwsza kaplica została wybudowana około roku 1175 przez Bolesława Wysokiego. Dzwonnica kościoła św. Jana Chrzciciela została wzniesiona w latach 1709-1710 i jest ona jedynym elementem ocalałym po pożarze, który miał miejsce w 1711 r. Obecne mury kościoła powstały w latach 1712-1714. Wnętrze utrzymane jest w bogatym barokowym stylu: posiada empory, zespół 8 ołtarzy bocznych z XVIII w., prospekt organowy pochodzący z 1765 r. Ołtarz główny z 1716 roku zdobi obraz Michała Willmanna z 1687 wraz z rzeźbami Św. Jana Chrzciciela, Św. Jana Ewangelisty, Św. Pawła oraz Św. Piotra.

Następnym przystankiem był już hotel Marcure w Karpaczu, który wypożyczył nam rowery. Część grupy ruszyła więc rowerami do Kowar, a pozostali – autokarem. Mimo że odległość do Kowar nie jest zbyt wielka, to jednak rowerzyści musieli się zmierzyć z górskimi drogami.

Obie grupy spotkały się w Kowarach przy Parku Miniatur Zabytków Dolnego Śląska, który powstał w 2003 roku na terenie niedziałającej już dziś fabryki dywanów. W Parku znajduje się kilkadziesiąt perfekcyjnie wykonanych modeli zamków, pałaców, klasztorów oraz ratuszy z Dolnego Śląska, wszystkie zrobione są w skali 1:25, za wyjątkiem modelu Karkonoszy wraz ze Śnieżką (1602), której gabaryty wymagały większej skali, 1:50. Miniatury zostały wykonane za pomocą najnowszych technik modelarskich, przy użyciu materiałów odpornych na oddziaływanie warunków atmosferycznych. Zieleń, naturalne otoczenie, jak również filigranowe odtworzenie szczegółów, bardzo uatrakcyjniają i tak już piękne zabytki.

Po zwiedzeniu Parku Miniatur obie grupy znów się rozdzieliły – jedna rowerami, a druga autokarem – ruszyły w kierunku Kopalni Podgórze. I tu już szanse się wyrównały – i rowerzystom i pieszym uczestnikom Rajdu – trudno było dotrzeć do wysoko położonej kopalni. Jednak warto było! Kopalnia „Podgórze” w Kowarach to druga co do wielkości kopalnia uranu w Polsce. Usytuowana w niej trasa turystyczna przebiega przez sztolnię 19a. To jeden z najciekawszych i najładniejszych obiektów na terenie Kowar, powstał w latach 1949–1956 jako jedno z głównych wyrobisk kopalni „Podgórze”. Eksploatacja złóż trwała tu, aż do 1958 roku, natomiast w latach 1974-1989 mieściło się jedyne w Polsce i czwarte na świecie Inhalatorium Radonowe, w którym kuracjusze uzdrowiska w Cieplicach mogli korzystać z podziemnych kuracji gazem szlachetnym radonem. Trasa w niej usytuowana liczy około 1600 metrów. Zwiedzając podziemia, poznaliśmy pasjonującą historię górnictwa w Kowarach, od wydobycia kruszców: kamieni półszlachetnych, srebra, ołowiu, rud żelaza, po tajną działalność Zakładów Przemysłowych R-1. Przewodnicy przybliżyli nam specyfikę pracy górników oraz techniki eksploatacji podziemnych złóż uranu.

Następnie wszyscy – po oddaniu rowerów – udaliśmy się na zasłużony posiłek i odpoczynek do „Mieszka” – domu wypoczynkowego w centrum Karpacza.

W niedzielę od rana uczestnicy organizowali sobie czas według upodobania – jedni wędrowali po górach, inni po Karpaczu, a jeszcze inni zażywali kąpieli. Po obiedzie ruszyliśmy do Krzeszowa, gdzie znajduje się pocysterski zespół klasztorny. Nieco historii. W roku 1242 księżna Anna, wdowa po Henryku Pobożnym, ufundowała w Krzeszowie klasztor benedyktynów sprowadzonych z czeskich Opatovic. Jej wnuk Bolko I Surowy, wówczas książę jaworski, w roku 1289 wykupił dobra klasztorne, a w roku 1292 ufundował opactwo cystersów, którzy przybyli z Henrykowa. Kościół klasztorny stał się mauzoleum książąt świdnicko-jaworskich. Spoczęli tu: Bolko I Surowy, Bolko (zmarły wcześnie syn Bolka I), Bernard świdnicki, Henryk I jaworski, Henryk II świdnicki, Bolko II Mały. Dzięki nadaniom książęcym i prywatnym opactwo stało się jednym z największych posiadaczy ziemskich na Śląsku. Ciężkie czasy nastały w czasie wojen husyckich, wojny trzydziestoletniej oraz po wojnach śląskich, kiedy te tereny weszły w skład państwa pruskiego. W roku 1810 nastąpiła kasata klasztoru i przejęcie jego dóbr przez państwo. W latach 1919-1940 klasztorem władali benedyktyni przesiedleni z klasztoru w Pradze. 3 września 1940 klasztor przejęły władze III Rzeszy. Benedyktyni zostali zmuszeni do opuszczenia klasztoru. W klasztorze umieszczono m.in. Niemców karpackich, od 5 października 1941 Żydów śląskich przed ich wywiezieniem do obozu Theresienstadt, zimą roku 1944/1945 niemieckich przesiedleńców z Węgier jako gości Führera. Pod koniec wojny w klasztorze zdeponowano zbiory Biblioteki Pruskiej z Berlina. W roku 1945 wieś została przyłączona do Polski. Jej dotychczasowych mieszkańców wysiedlono do Niemiec. W roku 1946 klasztor objęły ss. benedyktynki ze Lwowa. W roku 2004 zespół klasztorny został uznany za Pomnik Historii. Cały kompleks składa się z: kościoła klasztornego, klasztoru, ogrodu, kościoła bractwa św. Józefa, domu gościnnego opata oraz budynków pomocniczych. Pierwszy powstał romański kościół, który został wzniesiony w końcu XII wieku i poświęcony w roku 1292, gdy przybyli do niego pierwsi zakonnicy. Obecny barokowy kościół projektowali architekci z kręgu Kiliana Ignaca Dientzenhofera w latach 1728-1735. Fasadę o dwu wieżach projektował Ferdynand Maksymilian Brokoff.

My zwiedziliśmy oba kościoły, a w bazylice wzięliśmy udział we Mszy Św. Dodatkową atrakcją podczas niej była obecność księdza misjonarza z Boliwii oraz młodego chłopca, który w Polsce odbywa leczenie i który podczas nabożeństwa przepięknie śpiewał.


"Myślę, że można tegoroczny Rajd uznać za udany (mimo paru wpadek), można się było z jednej strony zmęczyć, z drugiej zrelaksować, a na pewno ucieszyć oczy przepięknymi zabytkami, o których istnieniu przed wyjazdem nie wszyscy wiedzieli.

Re_Nata     

redaktor: Naczelny  

<- powrót        
Komentarzy: 0Strona:    

 liczba odwiedzin: 4941766      online: 1

Copyright © Zespół Szkół w Mochach. - Wszelkie prawa zastrzeżone.
Zezwala się na wykorzystywanie materiałów zamieszczonych w witrynie w innych publikatorach, pod warunkiem podania źródła ich pochodzenia